Talaimannar Lighthouse and the Old Pier

Talaimannar Lighthouse Talaimannar Lighthouse Talaimannar Lighthouse

Mannar is one of the most barren and driest islands of Sri Lanka connected through a 3 km causeway to mainland. But this was one of the busiest towns in the ancient past when this area (Gulf Of Mannar) was one of the biggest pearl banks in the world, supplying massive amounts of pearls to the kings and queens throughout the world for over 2000 years. Over harvesting destroyed the pearl industry Hundreds of years ago.

Prior to the severe destruction by a cyclone in December 1964, Thalaimannar Pier was the terminus of a ferry service to India across the very shallow Palk Bay. The ferry service was part of the Indo-Lanka Railway service, where passengers were ferried between Talaimannar and Dhanushkodi on Rameswaram island in India. The pier was served by a station of the Sri Lanka Government Railway.

The new Talaimannar lighthouse ( Thalaimannar lighthouse) was built in 1915 and was 19m high. The tower has not been maintained during the recent past due to the war situation which existed for the last 30 years. After the defeat of the Tamil Tiger Terrorists, the light house has been repaired and this area is now accessible by the general public.

Here you will find the Talaimannar Pier, Talaimannar Railway and end of the rail line, the Light house and and the end of the A14 highway which starts from Medawachchiya. It is said that this is the only location in Sri Lanka where an A grade highway and railway line ends together.

Talaimannar Lighthouse Talaimannar Lighthouse Talaimannar Lighthouse

Dystrykt Mannar

Mannar jest stolicą dystryktu Mannar na Sri Lance. Dystrykt Mannar znajduje się w północno-zachodniej części Sri Lanki i jest jednym z pięciu dystryktów administracyjnych Prowincji Północnej. Powierzchnia dystryktu wynosi 2002 km², co stanowi około 3% całkowitej powierzchni Sri Lanki.

Geograficznie większość obszaru Mannar znajduje się na lądzie w strefie suchej i półsuchej. Klimat charakteryzuje się wysokimi temperaturami i niskimi opadami. Średnie miesięczne temperatury wahają się między 26,5 °C a 30,0 °C, a najwyższe temperatury zwykle występują między majem a sierpniem. Mannar otrzymuje około 60% swoich opadów w okresie północno-wschodniego monsunu, który trwa od października do grudnia.

Teren jest stosunkowo płaski i znajduje się na niskiej wysokości. W stronę wnętrza kraju teren staje się lekko falisty, co sprzyja gromadzeniu się wody deszczowej w zbiornikach, które stanowią główne źródło nawadniania ziemi uprawnej w dystrykcie. Główne działalności gospodarcze w Mannarze to uprawa roślin (głównie ryżu), rybołówstwo i hodowla zwierząt. Możliwości zatrudnienia są silnie uzależnione od sezonu, a w dystrykcie brak jest instytucji szkolnictwa wyższego.

Prowincja Północna

Prowincja Północna to jedna z dziewięciu prowincji Sri Lanki. Prowincje istniały już w XIX wieku, ale uzyskały status prawny dopiero w 1987 roku, kiedy to 13. poprawka do konstytucji Sri Lanki z 1978 roku ustanowiła rady prowincjonalne. W latach 1988–2006 prowincja była tymczasowo połączona z prowincją Wschodnią, tworząc Prowincję Północno-Wschodnią. Stolicą prowincji jest Jaffna.

Prowincja Północna znajduje się na północy Sri Lanki i jest oddalona zaledwie o 22 mile (35 km) od Indii. Od zachodu graniczy z Zatoką Mannar i Zatoką Palk, od północy z Cieśniną Palk, od wschodu z Zatoką Bengalską, a od południa z prowincjami Wschodnią, Północno-Centralną i Północno-Zachodnią.

Prowincja ma kilka lagun, z których największe to Laguna Jaffna, Nanthi Kadal, Laguna Chundikkulam, Laguna Vadamarachchi, Laguna Uppu Aru, Laguna Kokkilai, Laguna Nai Aru i Laguna Chalai. Większość wysp wokół Sri Lanki znajduje się na zachód od Prowincji Północnej. Największe wyspy to Kayts, Neduntivu, Karaitivu, Pungudutivu i Mandativu.

W 2007 roku populacja Prowincji Północnej wynosiła 1 311 776 osób. Większość mieszkańców stanowią Tamile Sri Lanki, a mniejszość to Muzułmanie Sri Lanki i Singalezi. Głównym językiem w prowincji jest język tamilski, który jest mówiony przez dużą większość ludności. Język singaleski jest używany przez około 1% ludności. Angielski jest powszechnie używany i rozumiany w miastach.